Νόμος 4624/2019 και Συμμόρφωση

by InsightsRAS

Γράφει ο Σπύρος Καψοκαβάδης

Ο Νόμος 4624/2019 αφορά στην αντικατάσταση του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει τη συγκρότηση και λειτουργία της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ), στη λήψη μέτρων εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 και στην ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 στην εθνική νομοθεσία.

Ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (ΓΚΠΔ) έχει τεθεί σε εφαρμογή από την 25η Μαΐου 2018, παρ’ όλ’ αυτά ένας μεγάλος αριθμός ιδιωτικών και δη δημόσιων επιχειρήσεων δεν έχει προβεί στη λήψη των απαραίτητων μέτρων και κατ’ επέκταση στη συμμόρφωση με τον 679/2016.

Με την ψήφιση του 4624/2019, η άτυπη ‘’περίοδος προσαρμογής’’ φαίνεται να εκπνέει και οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπόψιν, έστω και καθυστερημένα, το θέμα της συμμόρφωσης.

Ο πολυαναμενόμενος νόμος, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 29η Αυγούστου 2019, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις αρχές που διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (ΔΠΧ) του άρθρου 5 του ΓΚΠΔ 2016/679 και εμμένει στη λήψη μέτρων όπως ο περιορισμός πρόσβασης από Υπεύθυνους και Εκτελούντες την επεξεργασία, η ψευδονυμοποίηση, η κρυπτογράφηση και ο ορισμός Υπεύθυνου Προστασίας Δεδομένων (ΥΠΔ).

Παρατηρώντας τα πιο βασικά σημεία του νέου νόμου, εστιάζουμε και παραθέτουμε κάποια από τα σημαντικότερα:

  1. Καθορισμός ερευνητικών και διορθωτικών εξουσιών της ΑΠΔΠΧ
  2. Συγκατάθεση νόμιμου αντιπροσώπου για ανήλικους κάτω των 15 ετών
  3. Καθορισμός του πλαισίου επεξεργασίας ΔΠΧ εργαζομένων: συγκατάθεση, ειδικές κατηγορίες ΔΠΧ, κλειστά κυκλώματα οπτικής καταγραφής
  4. Πιστοποίηση από διαπιστευμένους φορείς μέσω του Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης (Ε.ΣΥ.Δ.)
  5. Καθορισμός κυρώσεων:
  6. Ποινικές: φυλάκιση, κάθειρξη, χρηματική ποινή έως 300.000 ευρώ (προς παντός υπαιτίου των πράξεων του Άρθρου 38)
  7. Διοικητικές: πρόστιμο έως 10.000.000 ευρώ (στους φορείς δημόσιου τομέα κατά το Άρθρο 39).

Σημειώνεται ότι, η ΑΠΔΠΧ εξετάζει τις διατάξεις του πρόσφατου νόμου 4624/2019 προκειμένου να διατυπώσει γνώμη για τις ρυθμίσεις του.

Εν κατακλείδι, επιβάλλεται η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα όντας θέμα ηθικής και σεβασμού των δικαιωμάτων των υποκειμένων των δεδομένων, διασφαλίζοντας παράλληλα το κύρος και την αξιοπιστία της επιχείρησης έχοντας εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη όλων των συναλλασσόμενων και εμπλεκόμενων μερών. Βασική προϋπόθεση για την ορθή εφαρμογή και την επίτευξη των ανωτέρω είναι η αλλαγή νοοτροπίας!

Λογιστική κατάταξη και αποτίμηση κρυπτογραφημένων περιουσιακών στοιχείων

by Insights

Γράφει ο Διονύσης Παπαγεωργακόπουλος

Παρά τις σημαντικές διακυμάνσεις και την πρόσφατη πτώση της αγοραίας αξίας των κρυπτονομισμάτων, η χρήση αυτών των στοιχείων έχει αυξηθεί σημαντικά από την πρώτη κυκλοφορία του bitcoin το 2009. Η κεφαλαιοποιημένη αξία τους ανήλθε σε  110 δισεκατομμύρια δολάρια στο τέλος του 2018 σε σχέση με το υψηλό των 770 δισ. ευρώ τον Ιανουάριο του 2018 και η κεφαλαιοποίηση της αγοράς κυριαρχείται από το Bitcoin, το οποίο έχει μερίδιο αγοράς 54%. Ωστόσο, τα κρυπτονομίσματα παραμένουν σχετικά ασήμαντα σε σύγκριση με τις βασικές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων όπως οι συμμετοχικοί τίτλοι και το χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat money) και προς το παρόν η ΕΚΤ εκτιμά ότι δεν αποτελούν συστημικό κίνδυνο.

Η IFRIC, αφού έλαβε υπόψη της τις λογιστικές απαιτήσεις για τα άυλα περιουσιακά στοιχεία, τα αποθέματα, τα μετρητά και τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, διευκρίνισε ότι τα κρυπτονομίσματα έχουν τα χαρακτηριστικά είτε του άυλου περιουσιακού στοιχείου είτε του αποθέματος, ανάλογα με το σκοπό της διατήρησής τους. Τα κρυπτονομίσματα που κατέχονται ως επένδυση  θα πρέπει να αποτιμώνται  είτε στο κόστος είτε στην αναπροσαρμοσμένη αξία σύμφωνα με το ΔΛΠ 38, ενώ αυτά που κατέχονται με σκοπό την πώλησή τους, στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητάς της επιχείρησης θα αποτιμώνται σύμφωνα με το Δ.Λ.Π. 2 στη χαμηλότερη τιμή μεταξύ κόστους και καθαρής ρευστοποιήσιμης αξίας και τέλος αυτά που κατέχονται αποκλειστικά για πώληση στα πλαίσια κερδοσκοπικών συναλλαγών  παρέχεται η δυνατότητα επιμέτρησής τους στην εύλογη αξία τους μείον το κόστος διάθεσης.

Εντός του 2019 η EFRAG ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα κατανόησης και άλλων κρυπτογραφημένων περιουσιακών στοιχείων (utility, security ή hybrid token, e-money κ.α), των οποίων η χρήση τους στη χώρα μας δεν είναι προς το παρόν διαδεδομένη, ώστε να δοθεί καθοδήγηση ως προς την λογιστική απεικόνισή τους.

Πως θα επιτευχθεί η αύξηση των φορολογικών εσόδων από το κράτος

by Insights

Γράφει ο Γεώργιος Σταματίου, Ορκωτός Ελεγκτής Λογιστής, Αντιπρόεδρος ΔΣ

Ένα διαρκές ζητούμενο για τη δημόσια διοίκηση, ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, αποτελεί η αύξηση των εσόδων από τη φορολογία, έτσι ώστε οι ασκήσεις επί χάρτου για τη συνολική εικόνα της πορείας της ελληνικής οικονομίας να μπορούν να προσεγγίζουν την πραγματικότητα.

Πρώτη και βασική προϋπόθεση για την ουσιαστική αύξηση των εσόδων από τη φορολογία αποτελεί το ίδιο το φορολογικό σύστημα που επιλέγεται προς εφαρμογή.

Είναι γεγονός ότι η φορολογική πολιτική που εφαρμόστηκε από την αρχή της κρίσης μέχρι και σήμερα, η οποία είχε ένα σαφή, σχεδόν ετεροβαρή προσανατολισμό στην αποκλειστική ικανοποίηση των δημοσιονομικών υποχρεώσεων της χώρας, δεν κατάφερε να δημιουργήσει και τελικά να εμπεδώσει μια φορολογική συνείδηση.

Αυτό σε συνδυασμό με τις αντικειμενικές δυσκολίες των φορολογούμενων -φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων-, τη συνεχιζόμενη αστάθεια της ελληνικής οικονομίας, την σχετική απουσία πολιτικών για την απασχόληση και την ανάπτυξη, την πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος καθώς και την άνιση κατανομή των φορολογικών υποχρεώσεων σε συνδυασμό με την προοδευτική υποβάθμιση της κοινωνικής μέριμνας, οδήγησε εκ των πραγμάτων στη διατήρηση της φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής, παρά το γεγονός ότι οι φορολογικές υπηρεσίες έχουν βελτιωθεί σημαντικά.

Η αύξηση των εσόδων μέσω της φορολογίας προϋποθέτει κατ’αρχάς τη δραστική μείωση της φοροδιαφυγής, της οποίας πρώτο, ουσιαστικό βήμα είναι το ίδιο το φορολογικό σύστημα, το οποίο πρέπει να είναι αποτελεσματικό, απλό, σαφές, κοινωνικά δίκαιο, σταθερό,  αξιόπιστο & διάφανο. Να έχει χαρακτηριστικά ανάπτυξης συνδεόμενα με την απασχόληση, την έρευνα και την καινοτομία. Να επικεντρώνεται  στην ουσία και όχι στον τύπο. Να δημιουργεί πραγματικές συνθήκες κινήτρων όπως για παράδειγμα για τις επιχειρήσεις που εφαρμόζουν επενδυτικά προγράμματα και υλοποιούν επενδύσεις.

Προϋποθέτει παράλληλα τη δημιουργία μιας γενικότερης εικόνας για τη συνέχεια και συνέπεια του ίδιου του φορολογικού συστήματος, με την εξάλειψη εξαιρέσεων που κατά καιρούς προωθούνται, χωρίς να παρουσιάζουν εντούτοις σημαντικά αποτελέσματα. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα οι ρυθμίσεις για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων. Για το συγκεκριμένο ζήτημα, υπήρξαν μέχρι σήμερα δύο νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες αποσκοπούσαν στην ικανοποίηση ταμειακών αναγκών του κράτους, παρακάμπτοντας όμως θεσμικές διαδικασίες που δημιουργούσαν τη γενική εικόνα της δυνατότητας ‘κάλυψης’ της φοροδιαφυγής από το ίδιο το κράτος. Τα αποτελέσματα και των δύο ρυθμίσεων ήταν ασθενή, δημιουργώντας όμως παράλληλα έντονο το αίσθημα της μη δικαιοσύνης και κινούνταν σε αντίθετη τροχιά από αυτή της εμπέδωσης της φορολογικής συνείδησης.

Ο όποιος σχεδιασμός για την αύξηση των φορολογικών εσόδων πρέπει να ξεκινά από το σχεδιασμό του ίδιου του φορολογικού συστήματος. Η αντίθετη πρακτική της δημιουργίας κανόνων σύμφωνα με τα προσδοκόμενα αποτελέσματα δεν μπορεί παρά να αποτυπώνει τη στιγμή και όχι το βάθος χρόνου. Και το βασικό ζητούμενο σε μια πορεία ανάπτυξης είναι η σταθερότητα και η βιωσιμότητα.  

IFRS 16: Το νέο Πρότυπο για τις µισθώσεις

by Insights

Γράφει ο Δημήτρης Κακούρας

Το Συμβούλιο Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB) , τον Ιανουάριο του  2016 εξέδωσε  νέο πρότυπο αναφορικά με τις μισθώσεις,   ΔΠΧΠ 16 «Μισθώσεις» (IFRS 16 «Leases») . Η καινοτομία  του νέου Προτύπου που εξέπληξε τη λογιστική κοινότητα, συνίσταται στο ότι ο μισθωτής θα πρέπει να απεικονίζει στον Ισολογισμό όχι μόνο  τις χρηματοοικονομικές (financial leases) αλλά  και τις λειτουργικές μισθώσεις (operating leases).  

Το νέο Πρότυπο απαιτεί από τους μισθωτές να αναγνωρίζουν λογιστικά τις λειτουργικές μισθώσεις ως στοιχείο  του Ισολογισμού, με την καταχώριση δικαιώματος χρήσης  περιουσιακού  στοιχείου  στο Ενεργητικό και την «παρούσα αξία της υποχρέωσης» για το σύνολο των οφειλόμενων μισθωμάτων  στο Παθητικό, χωρίς να τροποποιεί τον λογιστικό χειρισμό του προγενέστερου προτύπου  ΔΛΠ 17 «Μισθώσεις» (IAS 17 «Leases») από την πλευρά του εκμισθωτή. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα πάγιο περιουσιακό στοιχείο που εκμισθώνεται με λειτουργική μίσθωση θα εμφανίζεται στις οικονομικές καταστάσεις του εκμισθωτή ως πάγιο περιουσιακό στοιχείο και παράλληλα  στις οικονομικές καταστάσεις του μισθωτή ως δικαίωμα  χρήσης πάγιου  περιουσιακού  στοιχείου. 

Λόγω της ανωτέρω διαφοροποιημένης λογιστικής αντιμετώπισης  προκύπτουν αλλαγές στην Κατάσταση Συνολικού Εισοδήματος και στην Κατάσταση Ταμειακών Ροών. Τα έξοδα λειτουργικών μισθώσεων  αντικαθίστανται από αποσβέσεις και τόκους, με συνέπεια την αύξηση των χρηματοοικονομικών εξόδων για τα πρώτα έτη της μίσθωσης αλλά και την θετική επίδραση των  βασικών  δεικτών  (π.χ. EBITDA, EBIT κλπ) που χρησιμοποιούνται , εκ μέρους των τραπεζών για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των εταιριών. H βελτίωση κάποιων δεικτών δεν μεταφράζεται απόλυτα και σε βελτίωση της πραγματικής οικονομικής θέσης μιας εταιρίας.

Η λογιστική για τα ασφαλιστήρια συµβόλαια

by Corporate GovernaceInsights

Γράφει ο Δρ. Σταμάτης Δρίτσας

Το Συμβούλιο των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (ΣΔΛΠ), αντιλαμβάνεται ότι ο ασφαλιστικός κλάδος αποτελεί έναν ιδιαίτερα νευραλγικό τομέα στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό οφείλεται μεταξύ των άλλων στην πολυπλοκότητα και τις συσχετίσεις στη διαχείριση κινδύνων, και ειδικότερα του ασφαλιστικού και του χρηματοοικονομικού, το ύψος των μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε στοιχεία ενεργητικού και το αυστηρό πλαίσιο εποπτείας λειτουργίας των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων διεθνώς.

Με το ΔΠΧΑ 17, «Ασφαλιστήρια Συμβόλαια», το  Συμβούλιο των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (ΣΔΛΠ) φιλοδοξεί να πετύχει μία περισσότερο ακριβή και ουσιώδη απεικόνιση στις χρηματοοικονομικές καταστάσεις, των οικονομικών γεγονότων και φαινομένων, τα οποία σχετίζονται με την έκδοση και διαχείριση των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών συμβολαίων, καθώς και των επενδυτικών συμβολαίων με χαρακτηριστικά προαιρετικής συμμετοχής, ασφαλιστικών επιχειρήσεων οι οποίες εκδίδουν και ασφαλιστήρια συμβόλαια.

Το ΔΠΧΑ 17 έρχεται να αντικαταστήσει το ισχύον ΔΠΧΑ 4. Σύμφωνα με το υφιστάμενο πρότυπο, οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να λογιστικοποιούν τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που εκδίδουν διαφορετικά, ακόμη και όταν αυτά είναι παρόμοια. Επιπρόσθετα, με την ισχύουσα λογιστική πολιτική, διάφορες ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, δεν παρουσιάζουν τελικά στις χρηματοοικονομικές τους καταστάσεις τις επικαιροποιημένες αξίες των ασφαλιστικών τους υποχρεώσεων, έτσι ώστε αυτές να αντανακλούν τις μεταβολές του οικονομικού περιβάλλοντος, όπως αυτές που οφείλονται στις μεταβολές των επιτοκίων και των κινδύνων. Τέλος, με το ΔΠΧΑ 4 δεν επιτυγχάνεται και ο απαιτούμενος βαθμός σύγκλισης των χρηματοοικονομικών καταστάσεων με τις εποπτικές καταστάσεις που οφείλουν να συντάσσουν οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις απαιτήσεις για του κανονιστικού πλαισίου «Φερεγγυότητα ΙΙ».

Το ΔΠΧΑ 17, διορθώνει πολλές από τις παραπάνω αδυναμίες και απαιτεί από τους εκδότες των ασφαλιστικών και αντασφαλιστήκαν συμβολαίων να απεικονίζουν στις χρηματοοικονομικές τους καταστάσεις τις μεταβολές του οικονομικού περιβάλλοντος σε κάθε ημερομηνία ισολογισμού και με ακρίβεια. Επίσης, με το νέο πρότυπο, το οποίο προβλέπεται να έχει εφαρμογή από την 1/1/2022, θα παρέχονται περισσότερες και υψηλότερης ποιότητας πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα και τη μελλοντική κερδοφορία των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων. Επιπλέον, επιτυγχάνεται και σημαντικού βαθμού σύγκλιση με τις απαιτήσεις του εποπτικού πλαισίου «Φερεγγυότητα ΙΙ».

Το ΣΔΛΠ προσδοκά ότι, με την εφαρμογή του νέου ΔΠΧΑ 17, θα επιτευχθεί σημαντικού βαθμού συγκρισιμότητα μεταξύ των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιρειών διεθνώς και θα βελτιωθεί σημαντικά η παρεχόμενη από αυτές χρηματοοικονομική πληροφόρηση.

Ενημερωτικό Δελτίο Ιουλίου – Αυγούστου 2019

by Press Release

Διαβάστε στο τεύχος Ιουλίου και Αυγούστου, το άρθρο του Γεώργιου Λαζαρίδη για τις “Αλλαγές στην ωφέλεια της φορολογικής απαλλαγής του Ν. 3908/2011, καθώς και απαντήσεις της Φορολογικής Επιτροπής και του Τεχνικού Γραφείου. 

Δείτε περισσότερα εδώ.

Αρχή διαχείρισης κινδύνων και οικονοµικές καταστάσεις

by InsightsRAS

Γράφει ο Σπύρος Καψοκαβάδης, Director, Risk Advisory Services

Από 01.01.2018 τέθηκε σε εφαρμογή το νέο πρότυπο Δ.Π.Χ.Α. 9 «Χρηματοοικονομικά Μέσα» σε αντικατάσταση του Δ.Λ.Π. 39 «Χρηματοοικονομικά Μέσα: Καταχώρηση και Αποτίμηση», το οποίο περιλαμβάνει τρεις βασικούς άξονες: α) Κατάταξη και Επιμέτρηση, β) Απομείωση και γ) Λογιστική Αντιστάθμισης. Το νέο πρότυπο απαιτεί την αναγνώριση αναμενόμενων ζημιών έναντι πιστωτικού κινδύνου αντί ζημιών που έχουν πραγματοποιηθεί. Άρα ουσιαστικά το νέο πρότυπο εισάγει την αρχή διαχείρισης κινδύνων με άμεση και πραγματική επίδραση στις οικονομικές καταστάσεις. Στο πεδίο εφαρμογής του προτύπου, εμπίπτουν και οι Εμπορικές Απαιτήσεις, όπου προβλέπεται και η υιοθέτηση απλοποιημένων προσεγγίσεων, όπως για παράδειγμα η χρήση ενός Provision Matrix.

Η εφαρμογή του προτύπου έδινε τη δυνατότητα είτε αναπροσαρμογής των συγκριτικών στοιχείων των οικονομικών καταστάσεων είτε την αναγνώριση τυχόν διαφορών στο υπόλοιπο έναρξης των κερδών εις νέον κατά την 1 Ιανουαρίου 2018. Η επισκόπηση των οικονομικών καταστάσεων 12 εκ των μεγαλύτερων από πλευράς κεφαλαιοποίησης εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών Εταιρειών (εξαιρουμένων των Τραπεζών), ανέδειξε ότι όλες οι Εταιρείες επέλεξαν να αναγνωρίσουν τυχόν διαφορές ανάμεσα στην προηγούμενη λογιστική αξία και τη νέα λογιστική αξία στο υπόλοιπο έναρξης των κερδών εις νέον κατά την 1 Ιανουαρίου 2018. Η επίδραση στη καθαρή θέση από την εφαρμογή του Δ.Π.Χ.Α. για τις εν λόγω εταιρείες ήταν της τάξης του 0,71% (σταθμισμένος μέσος όρος), ενώ η εφαρμογή του προτύπου στις εμπορικές απαιτήσεις είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση των προβλέψεων έναντι πιστωτικού κινδύνου κατά περίπου 2% (σταθμισμένος μέσος όρος).

Η εφαρμογή του προτύπου, πέραν της κανονιστικής υποχρέωσης, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο διαχείρισης κινδύνων, αφού στο εφεξής οποιαδήποτε μεταβολή της πρόβλεψης θα μπορεί να εξηγηθεί είτε από μεταβολή των πωλήσεων με πίστωση, είτε από αλλαγή της πιστωτικής πολιτικής των εταιρειών, είτε από μεταβολή στα χαρακτηριστικά πιστωτικού κινδύνου των πελατών, είτε από συνδυασμό όλων αυτών. Παράλληλα, οι εταιρείες μπορούν να αναπτύξουν εργαλεία ώστε να έχουν καλύτερη εικόνα της συγκέντρωσης του πιστωτικού κινδύνου αλλά και καλύτερης εκτίμησης του χρηματοοικονομικού κόστους που συνδέεται με την παροχή πίστωσης στους πελάτες τους.

Λογιστικός και Φορολογικός Ισολογισμός

by Insights
Γράφει ο Δημήτρης Κακούρας

Βρισκόμαστε ήδη στον πέμπτο χρόνο εφαρμογής του νόμου (Ν.4308/24.11.2014) που καθιέρωσε τα  Ελληνικά  Λογιστικά  Πρότυπα  και τροποποίησε σημαντικά τον τρόπο τήρησης των λογιστικών αρχείων (βιβλίων)  καθώς και της  έκδοσης (ηλεκτρονικής η χειρόγραφης)  των  στοιχείων,  γνωστότερος παλαιότερα ως Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων ( Κ.Β.Σ.).

Σε αρκετές  ελληνικές επιχειρήσεις δεν έχει ακόμα γίνει επαρκώς κατανοητή η δυνατότητα που  ο συγκεκριμένος νόμος  παρέχει  σε ότι αφορά  την τήρηση διπλής σειράς λογιστικών αρχείων που έχουν σαν σκοπό να απεικονίσουν  διακριτά όχι μόνο το λογιστικό και φορολογικό αποτέλεσμα αλλά και τον λογιστικό και φορολογικό ισολογισμό. Διευκρινίζεται, ότι η δυνατότητα αυτή  παρέχεται από το νόμο ανεξαρτήτως του λογιστικού πλαισίου (ΔΠΧΑ η ΕΛΠ)  που η κάθε οντότητα έχει επιλέξει ή είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει.  

Η συνήθης από το παρελθόν διαδικασία εξωλογιστικής προσαρμογής του λογιστικού αποτελέσματος στο φορολογικό αποτέλεσμα  δεν είναι πλέον ενδεδειγμένη ειδικά για τις επιχειρήσεις που τηρούν πλήρη σειρά λογιστικών αρχείων και έχουν επιλέξει να διαφοροποιήσουν τις αξίες αποτίμησης  των περιουσιακών τους στοιχείων και υποχρεώσεων (για τις περιπτώσεις στις οποίες παρέχεται η δυνατότητα αυτή)  από το ιστορικό κόστος σε εύλογη αξία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι προσωρινές διαφορές (ετεροχρονισμός) λογιστικής και φορολογικής βάσης δημιουργούνται  και στην περίπτωση που μία επιχείρηση χωρίς να υιοθετήσει την εύλογη αξία προσδιορίζει για παράδειγμα  τον συντελεστή απόσβεσης πάγιου περιουσιακού στοιχείου με βάση την ωφέλιμη οικονομικά ζωή του (technical depreciation) και όχι με βάση τον προβλεπόμενο από τις εκάστοτε φορολογικές διατάξεις συντελεστή (tax depreciation).

Η εξέλιξη της πληροφορικής και των εφαρμογών  επιτρέπουν σήμερα με τον κατάλληλο σχεδιασμό την τήρηση διπλής διακριτής σειράς λογιστικών αρχείων (mirrors)  για την λογιστική και φορολογική βάση χωρίς να απαιτείται διπλή καταχώρηση των συναλλαγών.